حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف فرمودند: فیما کتَبَهُ إلَی الشَّیخِ المُفیدِ ـ: فَلیعمَل کلُّ امرِئ مِنکم بِما یقرُبُ بِهِ مِن مَحَبَّتِنا، وَلیتَجَنَّب ما یدنیهِ مِن کراهَتِنا وسَخَطِنا، فَإِنَّ أمرَنا بَغتَةٌ فُجأَةٌ حینَ لا تَنفَعُهُ تَوبَةٌ ولا ینجیهِ مِن عِقابِنا نَدَمٌ عَلی حَوبَةٍ.
در نامه ای از آن حضرت به شیخ مفید ـ: هریک از شما باید کاری کند که به محبّت ما نزدیک شود و از کاری که او را به نفرت و خشم ما نزدیک می سازد، دوری کند؛ زیرا که قضیه [ظهور] ما ناگهانی و بی خبر اتفاق می افتد به طوری که دیگر نه توبه ای به حالش سودمند می افتد و نه پشیمانی از گناه از کیفر ما می رهاندش.
الاحتجاج: ج ۲ ص ۵۹۹ ح ۳۵۹، دانشنامه قرآن و حدیث، جلد ۱۰ صفحه: ۴۳۸.
