آیه 8 سوره محمد
وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ
و بر کافران هلاکت و نابودی باد و [خدا] اعمالشان را باطل و تباه ساخت.
1- نفرين بر كفّار لجوج رواست. فَتَعْساً لَهُمْ ... (چنانكه در آيهاى ديگر مىفرمايد: «تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ») 2- كفر، مايهى تباهى و نابودى است. كَفَرُوا ... أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ 3- كراهت از دستورهاى الهى، نشانهى نوعى كفر در وجود انسان است. و الَّذِينَ كَفَرُوا ... كَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ 4- كيفرهاى الهى، به ميزان كفر و كراهت انسان است. كَفَرُوا ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ ... 5- كراهت از قرآن و اعراض از آن، موجب حبط و تباهى اعمال خير مىشود. كَرِهُوا ... فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ 6- انگيزه و نشاط، به كارها ارزش مىدهد. كسى كه نسبت به فرمانهاى خداوند ناراضى است، كارهايش ارزشى ندارد. كَرِهُوا ... فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ